Piłka nożna

Informacje wstępne

admin — Tue, 01 Nov 2011 12:33:32 +0000

Piłka nożna to najpopularniejsza gra zespołowa na świecie. Co ciekawe, mówimy o niej w Polsce jako o dyscyplinie narodowej, co stoi poniekąd w sprzeczności z dokonaniami naszych „Orłów”. Nie mnie to jednak oceniać. Futbol od 1900 roku jest dyscypliną olimpijską. Nie da się ukryć, że cały czas rośnie jego popularność. Dane z 2006 roku mówią o tym, że w rozgrywkach na całym świecie brało udział 265 milionów zawodników i zawodniczek. Liczba imponuje, ale to jednak nie wszystko. Jeśli dodamy do całości 5 milionów sędziów i całe rzesze fanów – mamy dość dobry obraz popularności tego sportu. Typowa odmiana tej gry polega na utrzymywaniu się w posiadaniu piłki tak, by docelowo strzelić gola drużynie przeciwnej. Nie licząc bramkarza i sytuacji specjalnych (jak np. aut), dozwolone jest wyłącznie dotykanie jej nogą i głową. Kontakt fizyczny między zawodnikami, ogólnie mówiąc, nie jest dozwolony. Piłka nożna jest bez wątpienia jedną z najszybciej prowadzonych gier. Zegar podczas meczu nie jest zatrzymywany, tak jak np. ma to miejsce w koszykówce. Boisko ma oczywiście określone wymiary, a opuszczenie go przez piłkę jest przerywane przez sędziego. Szczegóły dotyczące każdego z tych aspektów pojawią się w pozostałych zakładkach.

Spalony

admin — Wed, 12 Oct 2011 01:40:23 +0000

Kontrowersyjnym przepisem, który trudno niektórym zrozumieć, jest tzw. spalony. Faktycznie, gdyby znaleźć w internecie oficjalną definicję, można by się w tym wszystkim pogubić. Tymczasem kwestia ta jest bardzo prosta i logiczna i postaram się ją w tym momencie wytłumaczyć. Otóż spalony następuje wtedy, gdy w momencie podania, jeden z zawodników drużyny będącej przy piłce znajduje się najbliżej bramkarza przeciwników. Proste? Też mi się tak wydaje. W przypadku odgwizdywania tego przewinienia, sędzia główny kieruje się zwykle wskazówkami arbitrów bocznych. Ostateczna decyzja należy jednak do niego. Karą za spalonego jest rzut wolny dla drużyny przeciwnej. Przepis, jak wspomniałem, wzbudza sporo kontrowersji. Są osoby, które uważają, że niszczy piękno piłki nożnej, a gdyby go znieść, padałoby więcej bramek i gra byłaby bardziej dynamiczna. Inni argumentują, że wręcz przeciwnie – spalony dodaje piłce polotu, a także jest polem do popisu w budowaniu taktyki i tzw. „pułapek ofsajdowych”. Być może rozwinę tę kwestię w najbliższym czasie i poświęcę jej osobny wpis.

Czas trwania meczu i zwycięzcy

admin — Wed, 28 Sep 2011 12:45:31 +0000

Czas trwania meczu to 90 minut podzielone na dwie równe części. Każda połowa spotkania może być przedłużona przez sędziego. Kiedyś za fakt ten odpowiadał sędzia główny i było to mocno subiektywne. Teraz, za ten aspekt spotkania odpowiada specjalny arbiter techniczny. Połowy meczu przedzielone są oczywiście przerwą. Spotkanie wygrywa drużyna, która zdobędzie więcej goli. Zwycięzca w rozgrywkach ligowych zdobywa zwykle 3 punkty, przegrany żadnego. W przypadku remisu obie drużyny zdobywają po jednym punkcie. Sytuacja komplikuje się w momencie, gdy z uwagi na charakter rozgrywek, konieczne jest wyłonienie zwycięzcy. Wtedy też, jeśli po 90 minutach gry jest dalej remis, musi dojść do dogrywki. Trwa ona 30 minut i również jest podzielona na połowy. Jeśli dalej nie przynosi rozstrzygnięcia, spotkanie kończy się rzutami karnymi. Do niedawna jeszcze obowiązywała w dogrywce zasada złotej bramki. Oznaczało to tyle, że wygrywał zespół, który jako pierwszy strzelił gola, a fakt ten automatycznie kończył mecz. Teraz jednak odchodzi się od tego przepisu i dogrywki trwają z reguły pełne 30 minut.

Sędziowie

admin — Thu, 11 Aug 2011 01:47:13 +0000

Oglądając mecz piłki nożnej zwracamy z reguły uwagę na samą grę i wyczyny zawodników. Tymczasem jednak, równie ważnymi autorami tego spektaklu są sędziowie. Mówiąc szczerze, ja sam szczególnie ich podziwiam. Arbiter główny musi co mecz wykonać heroiczne zadanie. Nie tylko biega tam i z powrotem przez całe 60 minut (zawodnicy w końcu przydzieleni są do pozycji i nie muszą się przemieszczać cały czas), ale również musi zachować absolutną trzeźwość umysłu, kontrolować przebieg spotkania i popełniać jak najmniejszą ilość błędów (wiadomo przecież, że te są nieuniknione). Oprócz sędziego głównego, w najważniejszych rozgrywkach biorą udział jeszcze trzej inni – dwaj arbitrzy boczni i jeden techniczny. Ten ostatni odpowiada głównie za wydłużanie czasu gry. To jednak sędzia główny jest tutaj najważniejszy, a jego decyzje są nieodwołalne. Co więcej, przyjmuje się, że jest on powietrzem, czyli jeśli uderzy go piłka, nie powoduje to zatrzymania gry, nawet jeśli wpłynie znacząco na przebieg akcji.

Przewinienia i kary

admin — Tue, 21 Jun 2011 12:39:32 +0000

Przepisy gry w piłkę nożną bardzo konkretnie określają, czego na boisku dopuszczać się nie można i jakimi karami może skutkować dane zachowanie. Zwykle chodzi tutaj rzuty wolne i karne dla drużyny przeciwnej. Zawodnik może również zostać ukarany żółtą lub czerwoną kartą. Pokazanie przez sędziego tej drugiej skutkuje koniecznością opuszczenia przez gracza boiska już do końca meczu. Drużyna oczywiście nie może takiego zawodnika zastąpić rezerwowym. Jeśli chodzi natomiast o rzuty wolne, to dzielą się one na pośrednie i bezpośrednie. Sposób ich przyznawania jest również znormalizowany. Rzut wolny bezpośredni jest karą dla drużyny, której zawodnik dopuścił się kopania przeciwnika, podstawiania nogi, nieprawidłowego atakowania ciałem, uderzenia, popychania, czy dotknięcia piłki ręką. Rzut wolny bezpośredni charakteryzuje się tym, że po jego wykonaniu piłka może bezpośrednio wpaść do bramki i taki gol będzie uznany. W przypadku drugiego typu z tych stałych fragmentów gry, musi dojść do podania. Rzut wolny pośredni przyznaje się m.in. wtedy, gdy bramkarz zbyt długo trzyma piłkę w rękach (więcej niż 6 sekund), lub dotknie jej ponownie po wcześniejszym wypuszczeniu. Dodajmy, że w przypadku popełnienia wykroczenia, sędzia nie ma obowiązku natychmiastowego przerwania gry. Może on zastosować wtedy tzw. przywilej korzyści. Gra toczy się wówczas do momentu, w którym drużyna utrzymująca piłkę jej nie straci. Dodajmy, że sędzia może również ukarać zawodników znajdujących się poza boiskiem. Żółta lub czerwona kartka nie wchodzi tutaj w rachubę, ale źle zachowujący się delikwent może zostać pozbawiony przywileju przebywania w tzw. strefie technicznej. W przypadku mniejszych przewinień, sędzia może udzielić zawodnikowi uczestniczącemu w grze upomnienia.

Ogólne zasady

admin — Thu, 12 May 2011 19:38:33 +0000

Boiska do piłki nożnej mogą różnić się wielkością. Szerokość może sięgać od 45 do 90 metrów, a długość od 90 do 120. Jest tutaj wszakże jedno zastrzeżenie. Boisko nie może być kwadratowe. Kwestia ta została zresztą w ostatnim czasie ujednolicona. Każde boisko, które powstaje po marcu 2008 musi mieć wymiary 105 na 68. Miejsca do gry pokryte są oczywiście liniami. Te krótsze nazywają się bramkowymi, dłuższe – bocznymi. Linie wyznaczają również środek boiska, a także pole karne. Po przeciwległych stronach boiska umieszczone są bramki, które również mają znormalizowane wymiary (7,32 metra długości i 2,44 wysokości). Piłka powinna mieć obwód w granicach 68-70 centymetrów i ważyć od 410 do 450 gramów. Dokładnie określone jest również ciśnienie, obligatoryjne na początku gry. Każda drużyna składa się z 11 zawodników grających na boisku i 7 rezerwowych. Liczba możliwych zmian jest zależna od typu rozgrywek. Zwykle jednak można wymienić w trakcie meczu tylko trzech zawodników. Gracz, który zszedł z murawy, nie może już na nią w trakcie danego spotkania powrócić. Jedynym zawodnikiem, który może dotykać piłki ręką jest bramkarz. Pozostali gracze mogą posługiwać się nogą, głową, jak również przyjmować piłkę na klatkę piersiową. Celowe dotknięcie piłki ręką skutkuje rzutem wolnym (lub karnym) dla drużyny przeciwnej, a także, w zależności od sytuacji i uznania sędziego, żółtą lub czerwoną kartką.

Komentarze

admin — Thu, 12 May 2011 11:47:48 +0000

Dokładam wszelkich starań, żeby na moim blogu zamieszczać rzetelne informacje podane w ciekawej formie. Jeśli macie jakieś uwagi, chcecie bym poruszył konkretne wątki, bądź któreś z tematów rozwinął – dajcie znać w komentarzach. Proszę również o ogólną ocenę tego bloga.

Początki profesjonalizmu

admin — Fri, 11 Mar 2011 01:37:40 +0000

Wiemy już co nie co na temat historii piłki nożnej, warto więc przytoczyć kilka faktów na temat pierwszych śladów profesjonalizmu. Wiążą się one z Anglią XIX wieku. Wtedy to zainaugurowano na tym terenie pierwsze rozgrywki. W połowie wieku natomiast po raz pierwszy spisano zasady gry w piłkę nożną. Zasady te jednak nie miały wiele wspólnego z tymi obowiązującymi dzisiaj i przypominały bardziej grę w rugby. Inna sprawa, że nie wszystkie kluby się z nimi zgadzały i próbowały przeforsować swoje pomysły. Wszystko to doprowadziło do powstania Angielskiego Związku Piłki Nożnej. Instytucja ta w 1863 roku ostatecznie ujednoliciła przepisy, które dalej mocno różniły się od tych znanych współcześnie. Trochę później dopiero nastąpiło znaczące rozróżnienie rugby i piłki nożnej, głównie poprzez ujednolicenie kwestii dotykania piłki ręką. Od 1900 roku sport ten jest dyscypliną olimpijską. Cztery lata później natomiast powstała w Paryżu Międzynarodowa Federacja Związków Piłkarskich, czyli popularna FIFA.

Historia

admin — Fri, 11 Feb 2011 12:35:42 +0000

Ustalenie początków piłki nożnej jest trudne, choć oczywiście nie niemożliwe. Gry podobne do tego sportu znane były już w Ameryce z czasów przedkolumbijskich, jak również średniowiecznej Wenecji. Być może to właśnie z tych terenów „piłka nożna” przeniosła się do Wielkiej Brytanii, gdzie zdobyła sobie po latach ogromną popularność. Można śmiało powiedzieć, ze pasja związana z tym sportem narodziła się w Wielkiej Brytanii i Szkocji na przełomie XVIII i XIX wieku. Oczywiście gra tego czasu w niewielkim tylko stopniu przypominała współczesne zmagania profesjonalistów. Rywalizowały ze sobą niekiedy całe miasteczka, czy wsie, nie obowiązywały żadne reguły, a zawodnicy nie przebierali w środkach by zwyciężyć. Boiska stanowiły po prostu ulice czy pola. Co ciekawe, popularność piłki nożnej osiągnęła takie rozmiary, że ludzie potrafili zaniedbywać swoje codzienne obowiązki, byle tylko oddać się swojej pasji. Bywało tak, że gra była dość ostra, a do różnych ekscesów dochodziło nie tylko na boisku, ale również po zakończonym meczu. W efekcie niejednokrotnie w historii uprawiania tego sportu zakazywano. Czas jednak pokazał, że piłka nożna była zbyt pociągająca, by jakikolwiek zakaz mógł powstrzymać jej ekspansję. Co ciekawe, powstały w Anglii i Szkocji termin football początkowo nie odnosił się do interesującego nas sportu. Jeśli chodzi natomiast o pierwsze piłki, to powstawały one z reguły ze zwierzęcych pęcherzy.

Podstawowe przepisy

admin — Fri, 28 Jan 2011 12:34:31 +0000

Celem gry w piłkę nożną jest strzelenie bramki przeciwnikowi. Zwycięzcą zostaje oczywiście drużyna, która w tzw. regulaminowym czasie gry (90 minut podzielone na dwie równe części) dokona tego więcej razy. Choć istnieje odmiana halowa, klasyczne mecze piłkarskie odbywają się na boisku o kształcie prostokąta. Jego rozmiary mogą się wahać. Dlatego też, mamy na świecie do czynienia z boiskami o szerokości od 45 do 90 metrów i długości od 90 do 120 metrów. Jest tutaj wszakże jeden warunek – nie może być ono kwadratowe. Organizacja FIFA wprowadziła jednak w ostatnim czasie pewne zmiany. Każde boisko które zostało bądź zostanie zbudowane po 14 marca 2008 roku, musi respektować znormalizowane wymiary. Od tego bowiem czasu wyglądają one następująco – szerokość: 68 metrów, długość: 105 metrów.

Każda drużyna piłki nożnej składa się z 11 zawodników przebywających na boisku i zwyczajowo 7 rezerwowych. Przepisy mówią jednak, że żeby dany zespół był dopuszczony do rozgrywki, musi wystawić przynajmniej siódemkę graczy. Każdy z nich gra na konkretnej pozycji, choć podział jest tutaj raczej umowny. Generalnie rzecz biorąc – zawodnicy grający w polu dzielą się na obrońców, pomocników i napastników. Jedyną osobą na boisku, która może dotykać piłkę ręką jest bramkarz. Tutaj jednak również są pewne ograniczenia. Może się to odbywać wyłącznie w obrębie własnego pola karnego. Dotknięcie piłki ręką w innych częściach boiska skutkuje rzutem wolnym pośrednim dla strony przeciwnej. Dokładny opis kar znajduje się w odpowiedniej zakładce. Dodajmy jednak już teraz, że bramkarz nie może złapać piłki w momencie podania zawodnika z własnej drużyny, chyba że ten zrobił to głową, czy ściślej – każdą częścią powyżej kolana. Bramkarz może również dotknąć piłkę ręką, gdy podanie do niego było dziełem przypadku.